اصفهان پس از صفویان دیگر پایتخت ایران نشد ولی بواسطه آثار و ابنیه ساخته شده در آن دوران ، پایتخت فرهنگی و هنری لقب گرفته است و زیبائیهای آن همواره مورد تحسین گردشگران خارجی و ایرانی قرار گرفته است .

متاسفانه طی سالهای گذشته پایتخت فرهنگی هنری ایران زمین شاهد اجرای طرحهایی بوده است که برای آن  اعتباری نداشته و بعضاً باعث ایجاد مشکلاتی نیز شده است . شاید بتوان ایجاد صنایع آلوده کننده در اطراف شهر اصفهان و ساخت و ساز  بی رویه و غیر اصولی  در بافت تاریخی شهر اصفهان را به دوستی خرس و انسان تشبیه کرد.

بیایید به این پرسش آسان و در عین حال مهم پاسخ دهیم : به راستی اصفهان چیست و اصفهان کجاست؟!

آیا ارزش و اعتباراصفهان بواسطه کارخانه ذوب آهن و سیمان اطراف آن است ؟! آیا ارزش و اعتباراصفهان بواسطه جهان نما و ساختمانهای بی قواره ای است که طی سالهای گذشته در حاشیه زاینده رود ساخته شده است ؟! آیا ارزش و اعتباراصفهان به مترو آن است ؟! و سوالهایی از این دست فراوان است .

پاسخ این پرسش ها آسان است . برای دیدن ساختمانهای حاشیه زاینده رود و جهان نما کسی به ایران و اصفهان نمی آید . همچنین گردشگران خارجی برای دیدن مترو می توانند سری به مترو شهرها و روستاهای خود بزنند تا کاملتر از آنچه که قرار است در اینجا ساخته شود را در شهر خود ببینند.همچنین همه ما خوب می دانیم که کارخانه ذوب آهن و سیمان برای هیچ شهری اعتبار نمی آورد  چون اگر غیر از این بود کشورهای اروپایی یکی پس از دیگری کارخانه های آلوده کننده خود را تعطیل نمی کردند و برای ما نمی فرستادند.

آری اصفهان یعنی مجموعه ای شامل ؛ پلهای تاریخی ، محور تاریخی چهارباغ عباسی ، نقش جهان ، منارجنبان ، چهلستون ، زاینده رود و بوستانهای اطرافش و ... . مجموعه این آثار و ابنیه به شهر اصفهان اعتبار و ارزش بخشیده است . اصفهان جائیست که این مجموعه بدون دخل و تصرف در کنار هم قرار بگیرد.

این روزها اصفهان را به ارزانترین قیمت فروخته ایم . مترو را از آسیب پذیر ترین نقاط ممکن عبور می دهیم . به حریم بناهای تاریخی تجاوز می کنیم . زاینده رود به جوی فاضلاب صنایع تبدیل شده است . هزاران هزار لیتر نفت وارد زاینده رود می شود. در محل آثار تاریخی شهر کنسرت های موسیقی و یا مانور نظامی برگزار می شود. هوای ناشی از صنایع و بیابان در حال گسترش سگزی روزانه صدها تن غبار سمی بر شهر ما می نشاند . گره های کور ترافیکی در بعضی نقاط شهر ایجاد شده است . صنایع دستی چینی و هندی به بازار اصفهان نفوذ کرده .برنامه های هنری هر روز کم رونق تر می شود و جشنواره فیلم کودک را به شهر دیگری می بخشیم . طبق آمار بیماریهای ناشی از آلودگی محیط زیست در حال گسترش است و ...

متاسفانه در این میان شاهد اراده قوی و تاثیرگذاری برای رفع این مشکلات نیستیم . نماد و نشانه های شهر اصفهان یکی پس از دیگری مورد تعرض قرار می گیرد و مسئولان از کنار آن عبور می کنند.

اصفهان زادگاه و محل پرورش جوانان و مردانی بوده است که طی دوران جنگ تحمیلی برای پاسداری از دین و کشور خود مردانه جنگیدند و اجازه ندادند دشمنان به میراث معنوی و مادی کشورشان ضربه ای وارد کنند . روا نیست سرزمینی است که مفتخر به داشتن بیشترین شهید و رزمنده در سالهای جنگ بوده است امروز اینگونه در مقابل تعرض به آثار تاریخی و فرهنگی خود بی دفاع و کم توان باشد .

اصفهان هر روز از اصفهان دورتر می شود و دروازه های شهر در حال نابودی است.

برای اعتراض نسبت به عبور مترو از بافت تاریخی اصفهان که منجر به نابودی بخش وسیعی از میراث فرهنگی ، طبیعی و هنری اصفهان می شود اینجا را کلیک کنید

منبع : در انتظار باران